یکی از شهروندان صدرا در یادداشتی با تشریح مفهوم عدالت اجتماعی، تأکید کرده است که توسعه شهری زمانی معنادار است که همه شهروندان، بدون تبعیض، به خدمات و فرصتها دسترسی برابر داشته باشند و تصمیمگیری مدیران بر اساس شاخصهای کمی و کیفی عدالت و توسعه انجام شود.
شهروندان صدرا، در یادداشتی با اشاره به مفهوم «عدالت اجتماعی» یا «عدالت توزیعی» آن را به معنای فراهم بودن شرایط برابر برای دسترسی افراد به منابع، فرصتها و حقوق اجتماعی توصیف کرده است. او میگوید عدالت اجتماعی تنها به یک حوزه محدود نیست و مجموعهای از مؤلفهها مانند آزادی، کرامت انسانی، برابری، رفع تبعیض، همکاری اجتماعی، رعایت استحقاق و تأمین سهم هر صاحبحق را در بر میگیرد.
در این یادداشت، تمرکز اصلی بر «عدالت در دسترسی شهروندان به خدمات شهری» قرار گرفته است. نویسنده معتقد است بخشی از پیامدهای تصمیمگیری برنامهریزان و مدیران در سطوح مختلف، زمانی ایجاد میشود که معیارهای کمی و کیفی توسعه همراه با عدالت اجتماعی، همچنین ویژگیهای جمعیتی (از جمله بافت قومی) و اکوسیستم شهری هر منطقه، بهطور کافی در نظر گرفته نشود. به باور او، نتیجه چنین رویکردی میتواند به «تخصیص ناعادلانه خدمات شهری» برای شهروندان منجر شود.
همچنین اشاره میکند که برای عدالت اجتماعی شاخصهای متعددی مطرح شده و در منابع مختلف، تعداد قابل توجهی شاخص (حدود ۶۹ شاخص) برای تبیین این مفهوم عنوان میشود. او تأکید دارد که تحقق این شاخصها نیازمند توجه به مجموعهای از مؤلفههای عملیاتی است؛ از جمله تعیین خط فقر و کاهش فاصله طبقاتی، پرهیز از تبعیض جنسیتی و قومیتی، فراهم بودن اشتغال مناسب با درآمد مکفی و امنیت شغلی، امکان تحصیل رایگان به معنای واقعی، ایجاد بستر دسترسی به مسکن مناسب، برخورداری از محیط زیست پاک و ایمن، دسترسی به خدمات سلامت و بهداشت کارآمد همراه با پوشش بیمهای کافی، امنیت غذایی، حمایت نهادهای دولتی و مردمنهاد، و امکان استفاده از سیستم حملونقل شهری مناسب.
